Χρονολόγιο

Στην εφαρμογή του Διαδραστικού Ιστορικού Χρονολογίου, παρουσιάζονται τα σημαντικότερα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη Μυτιλήνη κατά τη χρονική περίοδο 1949-2000, όπως αυτά καταφαίνονται στο Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Μυτιλήνης, μέσα από τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου.Το υλικό που συγκεντρώθηκε επιλέχθηκε με γνώμονα την ιστορική του αξία και παρουσιάζει ειδικό ερευνητικό ενδιαφέρον, καθώς εμπεριέχει πλήθος πληροφοριών σχετικά με την εξέλιξη και την διαμόρφωση της σύγχρονης Λεσβιακής αστικής πραγματικότητας, τις δημογραφικές και ιστορικές διαδρομές, αλλά και την πολιτική, οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα της πόλης της Μυτιλήνης του 20ού αιώνα.

Μέσα από την εφαρμογή του Διαδραστικού Ιστορικού Χρονολογίου αναδεικνύονται γεγονότα άγνωστα στο ευρύ κοινό, μετά από μια μακρά πορεία μελέτης των δεκάδων τόμων του Ιστορικού Αρχείου Μυτιλήνης, διότι τα αφανή μέχρι τώρα στοιχεία αναδεικνύουν μια πρωτοφανή δυναμική. Δεν αποσιωποιήθηκε οτιδήποτε έχει σχέση με τη μεγαλοσύνη αλλά και τη μικροψυχία του Έλληνα (Εμφύλιος, Χούντα) που δυστυχώς παρουσιάζεται όχι μόνο στη σύγχρονη αλλά και στη προγενέστερη ιστορία του.

1952

Ιούνιος 27, 1952 18:30

Κανονισμός Λειτουργίας της Ά Λεσβιακής Εμποροπανήγυρης

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 27η Ιουνίου 1952, ημέρα Παρασκευή και ώρα 06:30 μ.μ  και αποφάσισε ομόφωνα τον Κανονισμό λειτουργίας της Ά Λεσβιακής Εμποροπανήγυρης. 

Ο Δήμος Μυτιλήνης, εκτιμώντας τα αγαθά αποτελέσματα των τοπικών εκθέσεων διοργανώνει το έτος 1952 την Ά Λεσβιακή Εμποροπανήγυρη σύμφωνα με τα παρακάτω καθοριζόμενα. 

Σκοπός της Εμποροπανήγυρης είναι η ενίσχυση του εμπορίου και των συναλλαγών του εσωτερικού, η εμφάνιση των Λεσβιακών παραγωγικών προβλημάτων, η επίδειξη των επιτευχθέντων προόδων στους διάφορους παραγωγικούς τομείς, η ενίσχυση των γεωργοκτηνοτρόφων και της νήσου ηθικώς, η εμφάνιση της πνευματικής και καλλιτεχνικής κινήσεως του τόπου μέσω της σύγχρονης εξυπηρέτησης της προαγωγής του τουρισμού. 

Η Εμποροπανήγυρης θα λάβει χώρα στο Γυμνάσιο Αρρένων Μυτιλήνης από τις 16 έως τις 31 Αυγούστου 1952.

 Η έκθεση θα περιλαμβάνει α) τμήμα Γεωργικής και Κτηνοτροφικής παραγωγής, β) τμήμα Εμποροβιομηχανικό, γ)τμήμα Βιοτεχνίας και Λαϊκής Τέχνης και δ) τμήμα Καλλιτεχνικό, Βιβλίου και Λαογραφίας.

Στην έκθεση μπορούν να λάβουν μέρος άπαντες οι βιοτέχνες και οι εμποροβιομήχανοι της Ελλάδας και οι γεωργοί και οι κτηνοτρόφοι της Νήσου Λέσβου, των οποίων τα προϊόντα ή τα ζώα έχουν εγκριθεί από την Αρμόδια Επιτροπή.

Για την έκθεση των προϊόντων διατίθενται περίπτερα με ενοίκιο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις. 

Στους εκθέτες και σε εκείνους που θα εκτελέσουν με επιτυχία τον σκοπό της Εμποροπανήγυρης θα απονεμηθούν βραβεία (διπλώματα).

Η Εμποροπανήγυρης διοικείται από την Εκτελεστική Οργανωτική Επιτροπή και τα καθήκοντα των μελών της είναι συγκεκριμένα.

1956

Ιούλιος 30, 1956 20:00

Περί συστάσεως Πινακοθήκης στη Μυτιλήνη

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 30η Ιουλίου 1956, ημέρα Δευτέρα και ώρα 08:00 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει σχετικά με την απογραφή των υπαρχόντων πινάκων ζωγραφικής από το Δήμο, καθώς και την πρόταση της Εταιρίας Λεσβιακών Μελετών περί συστάσεως Πινακοθήκης στη Μυτιλήνη, την οποία ο Δήμος θα προικοδοτήσει με τα έργα των Λεσβίων ζωγράφων, τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του και τα οποία κινδυνεύουν να καταστραφούν επειδή αδυνατεί να τα φυλάξει σωστά λόγω έλλειψης κατάλληλου χώρου.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα να ενισχύσει την προσπάθεια της Εταιρίας Λεσβιακών Μελετών περί συστάσεως Πινακοθήκης στη Μυτιλήνη, η οποία μεριμνά για την πνευματική ανάπτυξη του τόπου ποικιλοτρόπως και μέσω της μελέτης των, αλλά και μέσω των διενεργούμενων διαλέξεων συμβάλλει τα μέγιστα στην πνευματική ανύψωση της Μυτιλήνης. Σχετικά με την σύσταση Πινακοθήκης με τα έργα των Λεσβίων ζωγράφων ο Δήμος Μυτιλήνης πρέπει να ενισχύσει την δημιουργία της  με τη δωρεά παραχώρηση των έργων που έχει στην κατοχή του και τα οποία θα αποτελέσουν τον πυρήνα της Πινακοθήκης της Μυτιλήνης.

1962

Ιούνιος 4, 1962 20:00

Περί της μορφής Διευθύνσεως και λειτουργίας του Ρουσελλείου Δημοτικού Κινηματοθεάτρου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 4η Ιουνίου 1962, ημέρα Δευτέρα και ώρα 08:00 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει περί της μορφής Διευθύνσεως και λειτουργίας του Ρουσελλείου Δημοτικού Κινηματοθεάτρου.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα 

1) να εγκρίνει τη σύσταση νομικού προσώπου τελούντο υπό  την άμεση εξάρτηση και εποπτεία του Δήμου Μυτιλήνης με τον τίτλο « ΔΗΜΟΤΙΚΟΝ ΡΟΥΣΕΛΛΕΙΟΝ ΘΕΑΤΡΟΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ».

2)Σκοπός του νομικού αυτού προσώπου είναι: α) η παροχή ψυχαγωγίας, τέρψεως και μορφώσεως του Μυτιληναικού λαού και γενικότερα του Λεσβιακού, β) η τόνωση του μουσικού αισθήματος με την οργάνωση συναυλιών και εν γένει μουσικών εκδηλώσεων, γ) η διάδοση ωφέλιμων γνώσεων μέσω της οργάνωση ομιλιών, διαλέξεων κ.λπ. από ειδικούς μελετητές αναγνωρισμένης αξίας και φήμης, δ) η συμβολή στην τουριστική ανάπτυξη του νησιού μέσω της φιλοξενίας από το εξωτερικό ξένων θιάσων και καλλιτεχνών για την διεξαγωγή τοπικών εορτών και καλλιτεχνικών παραστάσεων (φεστιβάλ) μαζί με άλλες οργανώσεις, ε) η προαγωγή των καλών εν γένει τεχνών μέσω της οργάνωσης εκθέσεων ζωγραφικής, γλυπτικής, χαρακτικής κ.λπ., ζ) η Διοίκησης και εκμετάλλευση εν γένει του θεάτρου, η) η προβολή καλών κινηματογραφικών ταινιών.

3) Το νομικό αυτό πρόσωπο θα διοικείται από επταμελής Διοικούσα Επιτροπή, τελούσης υπό την προεδρία του Δημάρχου Μυτιλήνης ή του νόμιμου αυτού αναπληρωτή.

4) Πόροι του νομικού προσώπου αποτελούν α) τα πάσης φύσεως έσοδα του Θεάτρου και β) η ετήσια επιχορήγηση του Δήμου Μυτιλήνης.

1968

Φεβρουάριος 5, 1968 19:30

Εγκαίνια Δημοτικού Θεάτρου Μυτιλήνης

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 5η Φεβρουαρίου 1968, ημέρα Δευτέρα  και ώρα 7:30 μ.μ. και εγκρίνει όπως τα εγκαίνια του Δημοτικού Θεάτρου Μυτιλήνης να τελεστούν εντός του μήνα Φεβρουαρίου, και το αργότερο μέχρι της 29ης του μήνα, υπό κλιμακίου του Βασιλικού Θεάτρου Αθηνών και να καλύψει την δαπάνη των εγκαινίων ο Δήμος.

Μάιος 30, 1968 20:00

Αναθεώρηση του Συντάγματος

Το Δικτατορικό Σύνταγμα του 1968 ήταν ένα συνταγματικό κείμενο της Χούντας που ψηφίστηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1968 με νόθο δημοψήφισμα. Με αυτό διατηρούνταν το πολίτευμα της Βασιλευομένης Δημοκρατίας. Καταργήθηκε, όπως και αυτό του 1973, από την Καταστατική Συντακτική Πράξη της 1ης Αυγούστου 1974.

Η Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Κόλλια 1967 είχε συγκροτήσει επιτροπή για την κατάρτιση του νέου συντάγματος. Πρόεδρος της επιτροπής αυτής ήταν ο Χαρίλαος Μητρέλιας. Η Επιτροπή άρχισε να λειτουργεί τον Μάιο του 1967. Το «Σχέδιο Συντάγματος» παρεδόθη στη δικτατορική νέα κυβέρνηση του Παπαδόπουλου τον Δεκέμβριο του 1967. Όμως το σχέδιο αυτό τελικά αγνοήθηκε από τους στρατιωτικούς, οι οποίοι παρουσίασαν το δικό τους σχέδιο συντάγματος, μεταξύ Μαρτίου και Αυγούστου 1968. 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 30η  Μαΐου 1968, ημέρα Πέμπτη  και ώρα 8:00 μ.μ. προκειμένου να εκφέρει την γνώμη του για το σχέδιο του Συντάγματος. Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα και πρότεινε στο συντασσόμενο σχέδιο του Συντάγματος 1) να περιληφθεί διάταξη, η οποία καταργεί τον θεσμό των ενόρκων και υπάγει την εκδίκαση των κακουργημάτων στα πενταμελή Εφετεία, 2)να περιληφθεί διάταξη, η οποία προβλέπει την ενοποίηση όλων των ασφαλιστικών ταμείων υπό ένα φορέα, 3) να καθορισθεί ο αριθμός των βουλευτών σε 120 κατ’ ελάχιστο και 150 κατ’ ανώτατο όριο, 4) ) να περιληφθεί διάταξη, η οποία προβλέπει ως πάγιο εκλογικό σύστημα το μονοεδρικό πλειοψηφικό, 5) να περιληφθεί διάταξη, η οποία προβλέπει ότι τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, εκτός του προέδρου, πρέπει να μην έχουν την βουλευτική ιδιότητα, ο βουλευτής που διορίζεται Υπουργός να εκπίπτει αυτοδικαίως του βουλευτικού αξιώματος, 6) να περιληφθεί διάταξη, η οποία προβλέπει ότι για να εκλεγεί κάποιος βουλευτής πρέπει, εκτός των λοιπών απαιτούμενων προσόντων, να κατέχει τουλάχιστον απολυτήριο εξατάξιου Γυμνάσιου ή ισότιμο προς αυτό Σχολής Μέσης Εκπαίδευσης, 7) στο παραπάνω άρθρο να περιληφθεί διάταξη, η οποία προβλέπει ότι δεν δύναται να εκλεγεί ούτε να ανακηρυχθεί βουλευτής εφόρου ζωής Έλληνας  πολίτης, ο οποίος αρνήθηκε την Ελληνική ιθαγένεια και ορκίσθηκε για να αποκτήσει την ιθαγένεια άλλου κράτους και σε ανάγκη θα στρέψει τα όπλα εναντίον της Ελλάδας, εκτός και αν λάβει εντολή από το Κράτος, να το πράξει υπέρ της Ελλάδας, 8) στο, περί Τύπου, άρθρο ΙΙ του σχεδίου, να περιορισθεί το δικαίωμα του Εισαγγελέα προς την κατάσχεση εφημερίδων στον Πρωθυπουργό και τους διατελέσαντες Πρωθυπουργούς, αφού οι υπόλοιπες διατάξεις του Συντάγματος και οι νόμοι προστατεύουν επαρκών τους άλλους Δημόσιους λειτουργούς.

1969

Ιούλιος 22, 1969 10:00

Απονομή τιμών από το Δήμο στο Στρατή Μυριβήλη

Ο Στρατής Μυριβήλης (1892-1969), ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους της Ελλάδας, γεννήθηκε στις 30 Ιουνίου του 1892 στην υπόδουλη ακόμη Συκαμιά της Λέσβου. Από τα μαθητικά του χρόνια έρχεται σε επαφή με σημαντικά κείμενα του δημοτικισμού, που διαμορφώνουν τη λογοτεχνική και γλωσσική του συνείδηση. Πέθανε στις 19 Ιουλίου 1969, έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, σε ηλικία 78 ετών.

Με αφορμή τον θάνατο του Στρατή Μυριβήλη το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 22/7/1969, ημέρα Τρίτη και ώρα 10:00 π.μ. προκειμένου ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Ζαννή Π. Καμπούρης να αναγγείλει τον θάνατο του εκλεκτού τέκνου της Λέσβου, κορυφαίου Νεοέλληνα λογοτέχνη και Ακαδημαϊκό Στρατή Μυριβήλη, ο οποίος τίμησε με το έργο του τα Νεοελληνικά Γράμματα και την πατρίδα του. 

Για τους παραπάνω λόγους το Δ.Σ. Μυτιλήνης ψήφισε ομοφώνως α) να δοθεί το όνομά του σε μία οδό της πόλης, β) να τοποθετηθεί σε κεντρικό κήπο της πόλης η προτομή του, γ) να εκφραστούν τα συλλυπητήρια του Δήμου στην οικογένειά του και δ) να δημοσιευθεί η προκείμενη απόφαση στις τοπικές εφημερίδες και σε δύο της Αθήνας.

1976

2 Μαρτίου, 1976 0:00

Δημιουργία Ποινικού Μεταβατικού Εφετείου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 2α  Μαρτίου 1976, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:00 μ.μ. για να εξάρει το γεγονός ότι ένα όνειρο 60 ετών και άνω της Λέσβου, η ύπαρξη Εφετειακής Δικαιοσύνης, έγινε πραγματικότητα.

 Το Ποινικό Μεταβατικό Εφετείο Αιγαίου θα συνέρχεται στη Μυτιλήνη κατά τακτά χρονικά διαστήματα για να εκδικάζει ποινικές υποθέσεις. Η πρώτη δικάσιμος ορίστηκε για την 11η Μαρτίου, στην οποία θα δικασθούν 10 υποθέσεις και θα παραστεί ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Στεφανάκη, συνοδευόμενος από τον Γενικό Γραμματέα και τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Η υπόθεση ιδρύσεως του Εφετείου είναι θέμα κατεξοχήν Λεσβιακό και αποτελεί μεγάλο επίτευγμα για το νησί. Στόχος, βέβαια, είναι να έρθει στη Λέσβο και το πολιτικό τμήμα και να δημιουργηθεί μόνιμη έδρα εφετείου. 

 Το Δ.Σ. αποφάσισε ο Δήμος να παραθέσει στον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Στεφανάκη ένα γεύμα ή να δώσει μια δεξίωση διότι είναι ο δεύτερος Υπουργός από την Μεταπολίτευση που έρχεται στη Μυτιλήνη, ως εκπρόσωπος της Κυβέρνησης.

6 Απριλίου, 1976 20:30

Οργάνωση εκδηλώσεων εις μνήμη του Ελευθερίου Βενιζέλου

Ο Ελευθέριος K. Βενιζέλος (Μουρνιές Χανίων, 11 / 23 Αυγούστου 1864 – Παρίσι, 18 Μαρτίου 1936) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας και επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Ως πολιτικός διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο Κρητικό Ζήτημα, καθώς και στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας από το 1910 έως τον θάνατό του 1936.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 6η  Απριλίου 1976, ημέρα Τρίτη και ώρα 8:30 μ.μ  και αποφάσισε ομόφωνα ο Δήμος να οργανώσει μετά το Πάσχα, με αφορμή τα 40 χρόνια από τον θάνατο του Εθνάρχη  Ελευθερίου Βενιζέλου, θρησκευτικό και πολιτικό μνημόσυνο προς τιμή του.

17 Μαΐου, 1976 20:00

Σχετικά με την Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 17η  Μαΐου 1976, ημέρα Δευτέρα και ώρα 8:00 μ.μ  και αποφάσισε να προβεί σε κάθε νόμιμη ενέργεια για την υποστήριξη της αξίωσης του τόπου να διατηρηθεί η Παιδαγωγική Ακαδημία στη Μυτιλήνη και να αυξηθεί ο αριθμός των εισακτέων. Όπως έγραψε ο Τύπος, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργείου Παιδείας, αποφασίστηκε να μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων στην Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης , μία απόφαση η οποία σιγά σιγά θα οδηγήσει στην υποβάθμιση και εν τέλει στην κατάργηση του Πνευματικού Ιδρύματος του τόπου. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε από τον Πρόεδρο του Δ.Σ. Αθανάσιο Παρασκευαίδη, ότι η Παιδαγωγική Ακαδημία από την ίδρυση της έχει δημιουργήσει μία παράδοση στην πνευματική ζωή του τόπου, καθώς εκεί δίδαξαν ο Παπανούτσος, ο Παγιατάκης και άλλοι λαμπροί παιδαγωγοί, οι οποίοι έλαβαν μέρος στην πνευματική ζωή του τόπου. Για τους παραπάνω λόγους, λόγω των υφιστάμενων ειδικών τοπικών συνθηκών και του γεγονότος ότι κανένα άλλο Ανώτερο Εκπαιδευτικό ίδρυμα ή Σχολή υπάρχει στον τόπο θα έπρεπε η Ακαδημία Μυτιλήνης να ενισχυθεί με κάθε τρόπο και όχι να μειωθεί ο αριθμός των εισακτέων της, πράγμα που οδηγεί στην κατάργησή της, ενώ αντιθέτως αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων στην Ακαδημία Χανίων.  Ο Δήμος πρέπει να ζητήσει την αύξηση του αριθμού των σπουδαστών, όπως έγινε στην Ακαδημία Χανίων,  ή τουλάχιστον να παραμείνει ο ίδιος αριθμός, πολύ δε περισσότερο όταν στην Κρήτη γίνονται Ανώτερες Σχολές. Έτσι λοιπόν το Δ.Σ. ζητάει να διατηρηθεί το υφιστάμενο καθεστώς στην Παιδαγωγική Ακαδημία Μυτιλήνης λόγω των επικρατουσών ειδικών τοπικών συνθηκών.

1977

4 Αυγούστου, 1977 13:30

Απονομή τιμών στο νεκρό Αρχιεπίσκοπο Μακάριο

Ο Μακάριος (κοσμικό όνομα: Μιχαήλ Χριστοδούλου Μούσκος, Πάνω Παναγιά Πάφου, 13 Αυγούστου 1913 – Λευκωσία, 3 Αυγούστου 1977) ήταν Ελληνοκύπριος επίσκοπος και πολιτικός που διατέλεσε αρχιεπίσκοπος της αυτοκέφαλης ορθόδοξης Εκκλησίας της Κύπρου από το 1950 μέχρι το θάνατό του και πρώτος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας από τις 16 Αυγούστου 1960 μέχρι το θάνατό του στις 3 Αυγούστου 1977.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 4η Αυγούστου 1977, ημέρα Πέμπτη και ώρα 1:30 μ.μ. και εγκρίνει την έκδοση ψηφίσματος, το περιεχόμενο του οποίου καθορίζει τα παρακάτω: αφού μίλησαν ο πρόεδρος του και ο Δήμαρχος Μυτιλήνης για την προσωπικότητα του αποβιώσαντος Μεγάλου Ηγέτη, του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπισκόπου Κυρού Μακαρίου του Γ΄, ο οποίος αποκατέστησε τα δικαιώματα Εθνικής Ελευθερίας του Κυπριακού λαού. Αγωνίστηκε σαν Εθνικός και Θρησκευτικός  Ηγέτης ενάντια στον Τουρκικό σοβινιστικό επεκτατισμό του Αττίλα που απειλεί τώρα την Αμμόχωστο. Υποστήριξε τα δικαιώματα του τρίτου κόσμου να ακούγεται η φωνή των μικρών λαών και αναγνωρίστηκε διεθνής προσωπικότητα σαν υπέρμαχος και πρωτεργάτης των ύψιστων αγαθών της ελευθερίας  για την οποία έδωσε τη ζωή του. Το Δ.Σ. ψηφίζει ομόφωνα 1)Εκφράζει την βαθιά οδύνη ολόκληρου του Μυτιληναικού λαού που σκύβει με ευλάβεια στην ιερή μνήμη του εκλιπόντος Εθνάρχη, 2)αποφασίζει την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης με πρωτοβουλία του Δήμου τη Δευτέρα 8/8/1977 το πρωί στο Μητροπολιτικό Ναό, ημέρα και ώρα της κηδείας του αείμνηστου Εθνάρχη και αναθέτει στον Δήμαρχο Μυτιλήνης να εκφωνήσει επιμνημόσυνο λόγο, 3) εξουσιοδοτεί τον Δήμαρχο κι τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου να στείλει συλλυπητήριο τηλεγράφημα στον Προεδρεύοντα της Κυπριακής Δημοκρατίας και τον Δήμαρχο Λευκωσίας, 4) παραγγέλλει να δημοσιευτεί το ψήφισμα αυτό στις τοπικές εφημερίδες.

1979

22 Οκτωβρίου, 1979 12:30

Απονομή τιμών από το Δήμο στο Μιχάλη Μυρογιάννη

Με αφορμή τον θάνατο του Μιχάλη Μυρογιάννη, δολοφονημένου εν ψυχρώ στις 18-11-1973 από τον αξιωματικό της Χούντας Ντερτιλή κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 22/10/79, ημέρα Δευτέρα και ώρα 12:30 μ.μ. προκειμένου να εγκρίνει την απευθείας ανάθεση κατασκευής προτομής του Μιχάλη Μυρογιάννη, κατόπιν αιτήματος του πατέρα του, Δ. Μυρογιάννη. Η μητέρα του φονευθέντος, Ανθή Μυρογιάννη, με επιστολή στον Νομάρχη Λέσβου είχε ζητήσει να κατασκευάσει ο Δήμος άγαλμα το οποίο να τοποθετηθεί στο προαύλιο του Αγίου Θεράποντος ή στον κήπο ή στο πάρκο της Αγίας Ειρήνης.

Η προτομή στο Πάρκο Αγίας Ειρήνης του Μιχάλη Μυρογιάννη φιλοτεχνήθηκε από τον γλύπτη Ν.Γ.Παρασκευά και τοποθετήθηκε από τον Δήμο Μυτιλήνης το 1982, με οικονομική συμβολή του Συλλόγου Μυτιληναίων Μόντρεαλ Καναδά ο «Αλκαίος». Επίσης, τα Δημοτικά Συμβούλια Μυτιλήνης μετά τη πτώση της Χούντας, έδωσαν το όνομα του Μιχάλη Μυρογιάννη σε δρόμο από το Μακρύ Γυαλό προς τη Χρυσομαλλούσα. 

1982

30 Μαρτίου, 1982 19:00

Έγκριση αδελφοποιήσεως της Μυτιλήνης με την Ιαπωνική πόλη USHIMADO

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 30η Μαρτίου 1982, ημέρα Τρίτη και ώρα 7:00 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει την πρόταση της πόλεως USHIMADO της Ιαπωνίας για αδελφοποίησή της με τη Μυτιλήνη, όπως τόσο ο Ελληνικός Οργανισμός Τουρισμού, όσο και το Υπουργείο Εξωτερικών με έγγραφά τους διαβίβασαν.

Η πόλη USHIMADO βρίσκεται στο νησί HONSU της Ιαπωνίας, έχει πληθυσμό 10.000 περίπου κατοίκων και είναι το μοναδικό μέρος της Ιαπωνίας που έχει αναπτύξει την καλλιέργεια των ελαιόδεντρων. Έχει πολλά χαρακτηριστικά με τη Μυτιλήνη και αποκαλείται Ιαπωνικό Αιγαίο. Ακριβώς για το λόγο αυτό άρχισε να αποκτά φήμη μεταξύ των Ιαπώνων και να προσελκύει χιλιάδες τουρίστες με κύριο σκοπό την επίσκεψη των ελαιώνων. Πριν δύο χρόνια περίπου οι κάτοικοι της USHIMADO δημιούργησαν μεγάλη βιομηχανία καλλυντικών και επειδή το παραγόμενο εκεί ελαιόλαδο δεν κάλυπτε τις ανάγκες της βιομηχανίας άρχισαν να εισάγουν μεγάλες ποσότητες από τη Μυτιλήνη. Οι εισαγωγές αυτές έγιναν αιτία διάφοροι παράγοντες να επισκεφθούν τη Μυτιλήνη, να  ενθουσιαστούν κυριολεκτικά απ’ το περιβάλλον και να συλλάβουν την ιδέα της αδελφοποιήσεως, πρόταση την οποία έκαναν επίσημα.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα να εγκρίνει την αδελφοποίηση της πόλεως Μυτιλήνης με την πόλη USHIMADO της νήσου HONSU της Ιαπωνίας.

1984

25 Ιανουαρίου, 1984 18:00

Πρόταση της Υπουργού Πολιτισμού κα. Μελίνας Μερκούρη και θέμα Ειρήνης

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 25η  Ιανουαρίου 1984, ημέρα Τετάρτη και ώρα 6:00 μ.μ  για να συζητήσει την πρόταση της Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών  κυρίας Μελίνας Μερκούρη, που έκανε στην πρόσφατη Γενική Συνέλευση της UNESCO και η οποία έχει ως εξής: ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ προς κάθε δημοκρατικό αντιπροσωπευτικό θεσμό, κόμματα, συνδικάτα, αυτοδιοίκηση, συνεταιριστικές ενώσεις, συλλόγους και σωματεία, κάθε μορφωτική και πολιτιστική ένωση, κάθε διανοούμενο και καλλιτέχνη, άνθρωπο της σκέψης και της τέχνης. Στις προσπάθειες που καταβάλλει η Ελληνική Κυβέρνηση για την προάσπιση της ΕΙΡΗΝΗΣ, η ελληνική αντιπροσωπεία  ζήτησε τον ορισμό της πρώτης μέρας της άνοιξης (22 Μαρτίου) και την ώρα 12 το μεσημέρι για ένα παγκόσμιο λεπτό σιγής.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα α) θεωρεί θετική την πρόταση της Υπουργού Πολιτισμού και Επιστημών  κυρίας Μελίνας Μερκούρη και συντάσσετε με αυτή θεωρώντας ότι συμβάλλει και βοηθά σημαντικά στη συνειδητοποίηση του φοβερού προβλήματος των εξοπλισμών και της απειλής ενός πυρηνικού πολέμου, β) εξουσιοδοτεί τον κ. Δήμαρχο να εκφράσει στον Πρωθυπουργό εκ μέρους του Σώματος την ικανοποίηση των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου για την Βαλκανική διάσκεψη προς δημιουργία αποπυρηνικοποιημένης ζώνης στα  Βαλκάνια.

24 Φεβρουαρίου, 1984 13:30

Κέντρο Υγείας Μυτιλήνης

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 24η  Φεβρουαρίου 1984, ημέρα Παρασκευή και ώρα 1:30 μ.μ  σχετικά με την απόφαση της Κυβέρνησης να ιδρύσει Κέντρα Υγείας σε καίρια σημεία της Επικράτειας. Συγκεκριμένα στη Λέσβο προγραμματίστηκαν τέσσερα κέντρα, από τα οποία αυτό της Μυτιλήνης καλύπτει την ευρύτερη αγροτική περιφέρεια του Δήμου και τις περιοχές Αγιάσσου, Γέρας και Μανταμάδου, περισσότερους δηλαδή από τους μισούς κατοίκους του νησιού. Ο Δήμος θέλοντας να βοηθήσει στην προσπάθεια αυτή πήρε κάποιες πρωτοβουλίες. Ειδικότερα έκρινε, έπειτα από διερεύνηση, ως κατάλληλο χώρο για την ανέγερση του Κέντρου Υγείας το πρώην νεκροταφείο του Β.Ι.Γ.Ν. το οποίο ανήκει στην ιδιοκτησία του Φιλόπτωχου ταμείου της Μητρόπολης, αλλά τελικά κρίθηκε ακατάλληλος ο χώρος. Έπειτα από πρόσκληση του Υπουργείου Υγείας για χώρο στέγασης του Κέντρου Υγείας προτάθηκε από τον γιατρό κ. Παφλιωτέλλη η κλινική του με τον εξοπλισμό της, το θέμα όμως δεν προχώρησε καθώς είχαν προτεραιότητα τα Αγροτικά Κέντρα Υγείας.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα και εξέφρασε τη γνώμη του ότι το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας, πρέπει να εξετάσει σύντομα την πρόθεση του Κλινικάρχου Μιχ. Παφλιωτέλλη να μεταβιβάσει κατά κυριότητα την κλινική του με τον εξοπλισμό της για την μετατροπή της σε ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ.

1985

7 Φεβρουαρίου, 1985 19:30

Πρόταση της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (Π.Ε.Α.Ε.Α.) για μνημείο Εθνικής Αντίστασης

Η Εθνική Αντίσταση εναντίον των στρατευμάτων κατοχής ( 1941 – 1944 ), προέκταση και ολοκλήρωση του έπους της Αλβανίας, των Μακεδονικών οχυρών και της Μάχης της Κρήτης, υπήρξε έργο των Ελλήνων που, με τις όποιες δυνάμεις τους, αντιτάχθηκαν στους κατακτητές και πολέμησαν για το πανάκριβο αγαθό της Ελευθερίας.

    Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 7η Φεβρουαρίου 1985, ημέρα Πέμπτη  και ώρα 7:30 μ.μ. και αποφάσισε ομόφωνα, δεχόμενη την απόφαση της Π.Ε.Α.Ε.Α., την τοποθέτηση μνημείου Εθνικής Αντίστασης στην πόλη της Μυτιλήνης. Επιφυλάσσεται να καθορίσει επακριβώς το χώρο τοποθέτησής του.

   Τελικά το μνημείο δημιουργήθηκε το 1988 από τον γλύπτη Λεοντή Ευσταθίου  στο χώρο στάθμευσης της Μυτιλήνης. Πρόκειται για ανδριάντα από μπρούτζο ο οποίος στήθηκε από τους Λέσβιους για τους αγώνες τους και για τις θυσίες τους στη διάρκεια της Εθνικής Αντίστασης την περίοδο 1940-1944.

    Πρόκειται για την προσωποποίηση της Εθνικής Αντίστασης η οποία κρατώντας ένα σπαθί, σύμβολο ανδρείας των Ελλήνων, στέκεται αγέρωχη στην κορφή μιας μαρμάρινης βάσης. Στην πρόσοψη του ανδριάντα υπάρχουν ορειχάλκινες ανάγλυφες μορφές ενός γενναίου πολεμιστή και μιας κοπέλας που κρατάει στο χέρι της στάχυα, προσωποποιώντας την ειρήνη.

    Χαρακτηριστική είναι μία  επιγραφή που αναφέρει: «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται από τον λαό» ( Εθνικό συμβούλιο Κορυσχάδες 27 Μαΐου 1944).

12 Μαρτίου, 1985 13:30

Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 12η Μαρτίου 1985, ημέρα Τρίτη και ώρα 1:30 μ.μ. για να πάρει θέση στο ζωτικό για τον τόπο θέμα της κατανομής των διαφόρων σχολών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στα νησιά, και συγκεκριμένα για τη δημιουργία Παιδαγωγικών Τμημάτων του Πανεπιστήμιου Αιγαίου στη Ρόδο και όχι στη Μυτιλήνη, μετά τη γενική κατάργηση των Παιδαγωγικών Ακαδημιών. Το ιστορικό του θέματος έχει ως εξής:

τον Μάρτιο τοι 1984 δημοσιεύεται το Προεδρικό Διάταγμα για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αιγαίου και ταυτόχρονα εκδίδεται η Υπουργική Απόφαση με την οποία ορίζεται η Διοικούσα Επιτροπή του. Το Προεδρικό Διάταγμα ορίζει ρητά  ότι η έδρα του Πανεπιστημίου Αιγαίου θα εγκατασταθεί στη Μυτιλήνη. Ωστόσο, αφήνει ανοιχτό το θέμα της χωροθέτησης των διαφόρων τμημάτων του, εκτός από αυτό την διοικήσεως επιχειρήσεων που, ρητά, τοποθετεί στη Χίο. Διάχυτος ήταν από την αρχή ο προσανατολισμός μέσα στη Δ.Ε. του Πανεπιστημίου ότι τα Παιδαγωγικά τμήματα θα χωροθετηθούν στη Μυτιλήνη.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα 1) να διαδηλώσει και να μεταφέρει την διαμαρτυρία ολόκληρου του Μυτιληναικού και γενικότερα του Λεσβιακού λαού για την μη αναπλήρωση της Παιδαγωγικής Ακαδημίας που ιδρύθηκε το 1923, είναι δημιούργημα του αείμνηστου Γεώργιου Παπανδρέου και του μεταρρυθμιστή της Ελληνικής Εκπαίδευσης αείμνηστου Ευαγ. Παπανούτσου που υπήρξε και ο πρώτος Διευθυντής της, από Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου, 2) να δηλώσει με κατηγορηματικό τρόπο ότι δεν θα συναινέσει στην απώλεια ενός κεκτημένου δικαιώματος της Λέσβου, 3)  να θέσει τους αρμόδιους προ των ευθυνών τους για την επιχειρούμενη μείωση της Λέσβου, η οποία έχει να επιδείξει μακραίωνη παράδοση στα Γράμματα και τις Τέχνες, και που ειδικότερα για την στήριξη των Παιδαγωγικών Τμημάτων του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η Λέσβος παρέχει την απαραίτητη σύγχρονη κτιριακή και λοιπή υλικοτεχνική υποδομή.

28 Μαρτίου, 1985 19:30

Απονομή τιμών από το Δήμο στο Γιάννη Ρίτσο

Ο Γιάννης Ρίτσος, ο σπουδαίος και πολυγραφότατος Έλληνας ποιητής, με διεθνή απήχηση, ανήκε στη λεγόμενη «γενιά του ‘30. Ο «Επιτάφιος», η «Ρωμιοσύνη» και η «Σονάτα υπό το Σεληνόφως» είναι τρία από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1975 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 28η Μαρτίου 1985, ημέρα Πέμπτη και ώρα 7:30μ.μ. και αποφάσισε ομοφώνως την οργάνωση τιμητικής εκδήλωσης για τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο την 01/04/1985. Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης ο Δήμος απένειμε το χρυσό μετάλλιο τιμής της πόλης με δίπλωμα σε περγαμηνή στον ποιητή.

1986

9 Σεπτεμβρίου, 1986 19:00

Εορτές προς τιμή του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη – ονοματοθεσία δρόμου

Ο Οδυσσέας Ελύτης (πραγματικό όνομα: Οδυσσέας Αλεπουδέλης) (Ηράκλειο Κρήτης, 2 Νοεμβρίου 1911 – Αθήνα, 18 Μαρτίου 1996), ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, μέλος της λογοτεχνικής γενιάς του ’30. Βραβεύτηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, ο δεύτερος και τελευταίος μέχρι σήμερα Έλληνας που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Γνωστότερα ποιητικά του έργα είναι τα Άξιον Εστί, ο Ήλιος ο πρώτος και οι Προσανατολισμοί. Διαμόρφωσε ένα προσωπικό ποιητικό ιδίωμα και θεωρείται ένας από τους ανανεωτές της ελληνικής ποίησης.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 9η Σεπτεμβρίου 1986, ημέρα Τρίτη και ώρα 7:00 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει το θέμα των τιμητικών εκδηλώσεων προς τιμή του Οδυσσέα Ελύτη, που αναβλήθηκαν τον περασμένο Ιούνιο όταν ο ποιητής λόγω της απεργίας των πιλότων της Ολυμπιακής Αεροπορίας δεν μπόρεσε να έρθει στη Μυτιλήνη.

Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων θα πρέπει να είναι λιτό και σεμνό, όπως ταιριάζει και στο πρόσωπο και στο έργο του Νομπελίστα συμπολίτη μας, ειπώθηκε μεταξύ άλλων στο συμβούλιο του Δ.Σ..

Έτσι, έπειτα από συνεννόηση μαζί του, το απόγευμα στις 6:30 επρόκειτο να γίνουν τα αποκαλυπτήρια των πινακίδων ονοματοθεσίας της «Λεωφόρου Ελύτης» και στις 8:30 το βράδυ οργανώθηκε στο «Ξενίας» μια εκδήλωση γνωριμίας του ποιητή με εκπροσώπους της Πνευματικής και Καλλιτεχνικής ζωής της Μυτιλήνης(περίπου 300 άτομα).

Ο κ. Ελύτης επρόκειτο να έρθει στη Μυτιλήνη το απόγευμα της προσεχής Παρασκευής- συνοδευόμενος από το ζεύγος Σγουράκη – και θα αναχωρήσει επιστρέφοντας στην Αθήνα την επαύριον των εκδηλώσεων.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα τη διάθεση πιστώσεως για την αντιμετώπιση των δαπανών των εκδηλώσεων προς τιμή του Νομπελίστα Ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.

1987

19 Μαρτίου, 1987 0:00

Δραστηριότητες για τη διατήρηση των Παιδαγωγικών σπουδών στη Μυτιλήνη

Τα γεγονότα του Μαρτίου του 1987 με αφορμή την ίδρυση τμημάτων παιδαγωγικών σπουδών του πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο και όχι στη Μυτιλήνη, όπως ο νόμος όριζε, πέρασαν στη μεταπολεμική ιστορία του νησιού και έγιναν γνωστά σαν «παιδαγωγικά».

Σε σύσκεψη που πραγματοποιείται στη Μυτιλήνη κηρύσσεται 48ωρη παλλεσβιακή κινητοποίηση για τις 18 και 19 Μαρτίου με απεργία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, κλείσιμο των μαγαζιών, των σχολείων και συγκέντρωση το πρωί της 18ης Μαρτίου στο Δημοτικό θέατρο Μυτιλήνης. Στην ίδια σύσκεψη συγκροτείται Συντονιστική Επιτροπή για την κινητοποίηση με εκπροσώπους όλων των φορέων του νησιού ενώ αποφασίζεται να απέχουν όλοι από τις εκδηλώσεις για την επέτειο της 25ης Μαρτίου.

Την Παρασκευή 19 Μαρτίου πραγματοποιείται και η πρώτη μεγάλη πορεία των μαθητών όλης της Λέσβου προς το Υπουργείο Αιγαίου (σημερινό «παλιό» Αρχαιολογικό Μουσείο) ενώ αντιπροσωπεία των μαθητών που συμμετείχαν στην κινητοποίηση συναντιούνται με τον τότε Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δ. Ματαφιά.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 19η  Μαρτίου 1987, ημέρα Πέμπτη και ώρα 1:30 μ.μ  με αφορμή την απόφαση της Διοικούσας Επιτροπής και του Υπουργείου Παιδείας να λειτουργήσουν τα παιδαγωγικά τμήματα στη Ρόδο. Παρά την ένταση που έχει πάρει το θέμα των Παιδαγωγικών στην πόλη και τις έντονες διαμαρτυρίες και παραστάσεις ολόκληρου του Λεσβιακού λαού που γίνονται από τότε που ξεκίνησε το ζήτημα, η απόφασή των παραπάνω παραμένει η ίδια. Πολλές φορές τονίσθηκαν οι δυσμενέστατες επιπτώσεις που θα επιφέρει η απόφαση αυτή σε ολόκληρο το νησί αλλά και στην ίδια την εξέλιξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου στην πόλη. Μετά από τις τελευταίες εξελίξεις, αναφορικά με την παρέμβαση του κ. Πρωθυπουργού για την παραμονή των Παιδαγωγικών Τμημάτων στη Φλώρινα, η κατάφορη αυτή αδικία εξόργισε τον Λεσβιακό λαό με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί σε παλλεσβιακές κινητοποιήσεις.

Ο Δήμος όπως είναι φυσικό συμμετείχε σε αυτές τις δραστηριότητες. Έτσι, στις 17 Μαρτίου 1987 κηρύχθηκε Παλλεσβιακή απεργία και κινητοποιήσεις για την παραμονή των Παιδαγωγικών σπουδών στη Μυτιλήνη. Ο Δήμος όχι μόνο συμμετείχε στις κινητοποιήσεις αυτές αλλά συνέβαλλε και οικονομικά  στην αντιμετώπιση ορισμένων δαπανών. Επίσης, ο αντιδήμαρχος Μυτιλήνης κ. Θεοδ. Χοχλάκας μετέβη εσπευσμένα στην Αθήνα με αντιπροσωπεία εκπροσώπων διαφόρων τάξεων, συλλόγων, σωματείων και οργανισμών προκειμένου να συναντηθεί με τον Υπουργό Παιδείας κ. Τρίτση και με τον κ. Πρωθυπουργό.

Το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε ομόφωνα α) να εγκρίνει τη συμμετοχή του Δήμου στις κινητοποιήσεις για την παραμονή των Παιδαγωγικών σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Μυτιλήνη αφού το ζήτημα έχει ζωτική σημασία για τη Λέσβο, β) να εγκρίνει τη διάθεση συγκεκριμένου ποσού για την αντιμετώπιση μέρους των δαπανών που απαιτήθηκαν για τις κινητοποιήσεις αυτές, γ) να εγκρίνει και νομιμοποιεί , τη λόγω του επείγοντος, χωρίς προηγούμενη απόφασή του, του Αντιδημάρχου στην Αθήνα για εκτέλεση δημοτικής υπηρεσίας.

1990

9 Μαΐου, 1990 18:30

Μετονομασία οδού σε Γεωργίου Παπανδρέου

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 9η Μαΐου 1990, ημέρα Τετάρτη και ώρα 6:30 μ.μ   προκειμένου να συζητήσει το θέμα της μετονομασίας μίας κεντρικής οδού της πόλης με το όνομα του ΄΄Γέρου της Δημοκρατίας΄΄ του Γεωργίου Παπανδρέου. Ειπώθηκαν μεταξύ άλλων ότι στη Μυτιλήνη την πολιτική πατρίδα του Γεωργίου Παπανδρέου είναι επιβεβλημένο μια κεντρική οδός να φέρει το όνομά του. Ο Γεώργιος Παπανδρέου υπήρξε ο ΄΄Πατέρας της Δημοκρατίας΄΄. Μαθητής του μεγάλου Εθνάρχη του Ελευθερίου Βενιζέλου υπήρξε συνεχιστής του έργου του και έμεινε ασυμβίβαστος ως το θάνατό του κήρυκας της Λαϊκής Κυριαρχίας και Εθνικής Ανεξαρτησίας. Σε ηλικία 27 χρονών ο Ελευθέριος Βενιζέλος τον διόρισε Νομάρχη Λέσβου. Το 1916 διορίζεται γενικός Διοικητής Νήσων Αιγαίου με έδρα τη Χίο, θέση που κατείχε μέχρι το 1920 οπότε και πολιτεύεται για πρώτη φορά στη Λέσβο σαν ανεξάρτητος βουλευτής συγκεντρώνοντας επί συνόλου 18.000 ψήφων τις 12.000.  Επί ημερών του στο Υπουργείο Παιδείας χτίστηκαν 3.500 σχολεία, πολλά από τα οποία στη Μυτιλήνη. Σε αυτόν οφείλεται η ίδρυση της Παιδαγωγικής Ακαδημίας στη Μυτιλήνη, καθώς και η ίδρυση του Εθνικού Θεάτρου και της Σχολής Καλών Τεχνών. Επίσης, η ίδρυση του ΟΔΕΠ (Οργανισμός Διαχείρισης Εκκλησιαστικής Περιουσίας) και του ΤΑΚΕ. Σαν ελάχιστη αναγνώριση των υπηρεσιών του προτάθηκε στο Δ.Σ. η μετονομασία  μίας κεντρικής οδού με το όνομά του.

Το Δ.Σ. αποφάσισε με πλειοψηφία στο να μετονομαστεί η οδός από την είσοδο της πρώην Ακαδημίας μέχρι την Οδό Ευαγγελίστριας σε οδό ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

1991

24 Απριλίου, 1991 0:00

Ίδρυση Ωδείου στη Μυτιλήνη

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 24η Απριλίου 1991, ημέρα Τετάρτη και ώρα 6:30 μ.μ προκειμένου να συζητηθεί, με αφορμή επιστολή του κ. Μιχάλη Μεσσήνη, η πρόταση του Δημάρχου, κ. Νότη Παναγιώτου, σχετικά με την απουσία του Δημοτικού Ωδείου στην πόλη της Μυτιλήνης η οποία γίνεται αισθητή, έστω και αν αναπληρώνεται τώρα από το Επαγγελματικό Ωδείο του Σκαλκώτα που είναι στον Άγιο Σιμεώνα. Κατόπιν αυτού και της προθέσεως του προηγούμενου Δ.Σ. είχε απευθυνθεί στον Μιχάλη Μεσσήνη. Η ίδρυση του Δημοτικού Ωδείου στη Μυτιλήνη  θα συμβάλλει στην άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου, αλλά θα δώσει και την δυνατότητα από καλύτερες θέσεις στο τομέα της μουσικής εκπαίδευσης και παιδείας κυρίως των νέων παιδιών.  Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα και συμφωνεί για την ίδρυση Ωδείου Δημοτικού.

1995

22 Αυγούστου, 1995 19:00

Ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου, ως επίτιμου δημότη της πόλης της Μυτιλήνης.

Ο Κωνσταντίνος (Κωστής) Στεφανόπουλος (Πάτρα, 15 Αυγούστου 1926 – Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2016) ήταν δικηγόρος και πολιτικός ενώ διετέλεσε δέκατος (10ος) Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, από το 1995 έως το 2005. Εξελέγη στις 8 Μαρτίου 1995 με τη στήριξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Πολιτικής Άνοιξης, και κατά τη διάρκεια της προεδρικής θητείας του έχαιρε υψηλής δημοφιλίας. 

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 22α Αυγούστου 1995, ημέρα Τρίτη και ώρα 19:00 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει με αφορμή την επίσκεψη του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο στην πόλη της Μυτιλήνης την Κυριακή 27/08/1995, στα πλαίσια περιοδείας που κάνει στα νησιά. Είναι η πρώτη φορά που Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισκέπτεται την πόλη της Μυτιλήνης και ο Δήμαρχος, κ. Θεόδωρος Χοχλάκας, εισηγήθηκε την ανακήρυξη του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου σε επίτιμο δημότη Μυτιλήνης, καθώς και τη συμμετοχή όλου του Μυτιληναικού λαού στην εκδήλωση που θα γίνει προς τιμήν του Πρόεδρου της Δημοκρατίας στην αίθουσα του ιστορικού παλαιού Δημαρχείου της πόλης της Μυτιλήνης.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα και ανακήρυξε τον Εξοχότατο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο επίτιμο δημότη του Δήμου Μυτιλήνης, σε εκδήλωση τιμής προς το πρόσωπο αυτού.

1997

25 Ιουνίου, 1997 19:00

Έγκριση ονομασίας οδού ή πλατείας στη μνήμη του Ανδρέα Παπανδρέου

Ο Ανδρέας Γ. Παπανδρέου (Χίος, 5 Φεβρουαρίου 1919 – Εκάλη Αττικής, 23 Ιουνίου 1996) ήταν Έλληνας πολιτικός, πρόεδρος και ιδρυτής του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑ.ΣΟ.Κ.), του οποίου η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου συμπυκνώνεται στο τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση». Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας (21 Οκτωβρίου 1981 – 2 Ιουλίου 1989 και 13 Οκτωβρίου 1993 – 18 Ιανουαρίου 1996) μετά τη νίκη του στις εκλογές του Οκτωβρίου 1981, του Ιουνίου 1985 και του Οκτωβρίου 1993. Πριν αναμειχθεί στην πολιτική, ήταν καθηγητής Οικονομικών στις ΗΠΑ και συγγραφέας.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 25η Ιουνίου 1997, ημέρα Τετάρτη και ώρα 19:00 π.μ  και αποφάσισε όπως ονομαστεί ένας δρόμος ή η πλατεία «Αλυσίδας» ή η πλατεία όπου σταθμεύουν σήμερα τα Υπεραστικά ΚΤΕΛ και που σύντομα θα φύγουν από εκεί και θα διαμορφωθεί σε πλατεία, γιατί είναι καταλληλότερη και είναι ανώνυμη,  σε πλατεία ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα την ονομασία της πλατείας που βρίσκεται πίσω από το πάρκο Αγίας Ειρήνης (ΚΤΕΛ) σε πλατεία ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ στη μνήμη του τέως Πρωθυπουργού της Ελλάδας.

1999

17 Ιουνίου, 1999 20:30

Ανακήρυξη του Μακαριότατου Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ.κ. Χριστοδούλου ως επίτιμου δημότη της πόλης της Μυτιλήνης.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χριστόδουλος (κατά κόσμον Χρήστος Παρασκευαΐδης, Ξάνθη, 17 Ιανουαρίου 1939 – Αθήνα, 28 Ιανουαρίου 2008), ήταν Έλληνας θεολόγος και επίσκοπος που διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος την περίοδο 1998 – 2008.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 17η Ιουνίου 1999, ημέρα Πέμπτη και ώρα 20:30 μ.μ  προκειμένου να συζητήσει την πρόταση του Δημάρχου Μυτιλήνης κ. Νάσου Γιακαλή, ο οποίος εξέθεσε τα εξής: Το Σάββατο 19 Ιουνίου 1999 έρχεται στην πόλη μας ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών κ.κ. Χριστόδουλος σε μία περιοδεία που κάνει σε όλη την Ελλάδα και με την ευκαιρία του εορτασμού των Λέσβιων Αγίων. Επίσης, είναι η πρώτη φορά που ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών επισκέπτεται την πόλη μας και εισηγούμαι να τον ανακηρύξουμε επίτιμο δημότη της πόλης της Μυτιλήνης.

Το Δ.Σ. αποφάσισε ομόφωνα και ανακηρύσσει τον Μακαριότατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ.κ. Χριστόδουλο σε επίτιμο δημότη του Δήμου Μυτιλήνης, σε εκδήλωση τιμής προς το πρόσωπο αυτού.

28 Οκτωβρίου, 1999 20:30

Κατασκευή μνημείου αποθανόντος τ. Δημάρχου Απόστολου Αποστόλου

Ο Απόστολος Αποστόλου (Μανταμάδος Λέσβου, 13 Μαρτίου 1901 – 1991) ήταν Έλληνας χημικός και συγγραφέας, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Μυτιλήνης επί πολλά χρόνια, από το 1956 έως το 1982, με διακοπή κατά την περίοδο της χούντας. Ήταν επίτιμος πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ.

Το Δημοτικό Συμβούλιο Μυτιλήνης συνεδρίασε την 28η Οκτωβρίου 1999, ημέρα Τετάρτη και ώρα 20:30 μ.μ  και αποφάσισε ομόφωνα να τροποποιήσει το Τεχνικό πρόγραμμα που θα εκτελεσθεί στο Δήμο Μυτιλήνης κατά το οικονομικό έτος 1999 προκειμένου να συμπεριλάβει το έργο « Κατασκευή μνημείου αποθανόντος τ. Δημάρχου Απ. Αποστόλου», προϋπολογισμού 1.200.000 δρχ.. Τέλος, ενέκρινε την εκτέλεση του ανωτέρου έργου με εργολαβία κατόπιν απ’ ευθείας ανάθεσης σε εργοληπτική επιχείρηση, που έχει τα τυπικά προσόντα για τη συμμετοχή στη δημοπρασία για το υπ’ όψη έργο.

Δείτε το Ιστορικό Αρχείο

Στο Ιστορικό Αρχείο του Δήμου Μυτιλήνης συγκεντρώνονται, υπόκεινται σε επιστημονική επεξεργασία και διαφυλάσσονται τα τεκμήρια (αποφάσεις) που παρήχθησαν από τη δραστηριότητα του φορέα (του Δημοτικού Συμβουλίου), από το έτος 1949 έως το 2000, έτη κατά τα οποία το αρχειακό υλικό δεν αρχειοθετούνταν και δεν καταχωρούνταν ηλεκτρονικά. Η ηλεκτρονική συγγραφή και αρχειοθέτηση των αποφάσεων έλαβε χώρα μετά το 2000. Το υλικό που συγκεντρώνεται στο αρχείο έχει μέγιστη ιστορική αξία.